گم شدم! نمي فهمم، نتيجه توجيه زندگي چيزي جز نفهمي نيست ! چون زندگي توجيه ندارد، زندگي زندگيست، همين ! چه روياها كه در سر مي پروراندم، اما چه سود؟ بزرگترين آرزوها هم، سنگيني سركوب و نابودي حس را جبران نمي كند ! امروز آنچنان به خود دروغ مي گويم كه حتي خودم اين دروغ را متوجه نمي شوم. من گم شدم، در ميان عقربه ها، در بين تمام اين مفاهيم توخالي . چشمانم مي بينند، مغزم فرمان مي دهد ، عصبهاي حسي ام كار مي كنند، گوشهايم مي شنوند، اما دروغ مي گويند، چون حقيقت را در تمام اين سالهاي فراگيري، سركوب كردم، فرار كردم، خود را فريب دادم. من گم شدم! اين روزها روياهايم به اندازه كشيدن يك نخ سيگار هم دوام نمي آورند! من گم شدم در تمام اين روياهاي دوري كه در تمام عمر انتظار مرا مي كشيدند، كافي بود دستم را دراز كنم، اما دست درازي را گم كردم! امروز دروغهايم بر ملا شده، به حقيقتي هم باور ندارم، گم شده اي هستم در بيشمار پيداها، تا آرامش را در گم شدن بيابم و دروغي ديگر بر دروغهايم بيافزايم.
نعیمه گفت،
2010/05/03 در 03:54
…….كافي بود دستم را دراز كنم، اما دست درازي را گم كردم…….
ققنوس خيس گفت،
2010/05/04 در 07:20
صداقت متنت آدم رو با خودش همراه مي كنه!
به شدت ياد يه شعري افتادم :
معنای این همه سکوت چیست ؟ من گم شدم در تو یا تو گم شدی در من ای زمان ؟ … حالا بايد كاملشو گوش كني …
naghashesadeloh گفت،
2010/05/04 در 12:49
همه ما يه جورايي گم شديم، كي ميتونه بگه كه كي گم تره؟
اون چيزي كه اهميت داره اينه كه ما تنها نيستيم، ما يه عالمه آدميم كه لذت كنار هم بودن رو هنوز حس نكرديم. زندگي رو اگه تنها زندگي معنا كنيم خيلي كوچيك ميشه ولي من فكر مي كنم هستي واژه قشنگتريه. ما مي تونيم هستي رو حتي با گياهان و تمام موجودات تجربه كنيم، اونچه كه مهمه اينه كه حتي اگه گم بشيم از زندگي لذت ببريم حتي اگه يه چيزي ياد ميگيريم، بعضي وقتها ياد گرفتنه اون چيزي كه دوست داريم با وجود سخت بودنش خيلي بهتر از اونه كه چيزي ياد نگيريم كه بعد آرامشمون رو از دست بديم. اين لذت بردن از واژه ي هستيه. با اين تفكر حتي ميتونيم مرگ رو درك كنيم، اگه ما هستيم، پس اگه بميريم جزيي از گياهان يا آبها يا گلها ميشيم، خاك شدن اونقدرها هم چيز بدي نيست. اگه فقط و فقط به هستي احترام بزاريم تمام نفرتهايي كه از آموخته هاي غلطمون كسب كرديم رو از دست ميديم.