زندگي از تولد تا مرگ! اگر اين حقيقت فراموش نمي شد، دنيايي انساني داشتيم. پذيرفتن زندگي پس از مرگ و فنا ناپذيري ، مولد جنگ، كشتار، قدرت پرستي، تنفر و همه جنايات بشريت است. انسانيت فراموش شده، چون حقيقت انسان بودن را با دروغهاي فرا انساني فراموش كرده ايم. همه اينها ساخته ذهن انسان است، تنها حقيقت انسان بودن است، انسان از تولد تا مرگ، آيا روزي خواهد رسيد كه اين دروغهاي خود ساخته را دور بريزيم و انسان كشي را ريشه كن كنيم؟ روزي كه انسانيت افتخار باشد، نه ابديت.
ققنوس خيس گفت،
2010/05/16 در 15:58
جالب بود
ولي آيا فقط زندگي مثلا خيالي بعد از مرگ عامل همه ي كارهاي غيرانساني است ؟
من كه اين جور فكر نمي كنم
نقاش ساده لوح گفت،
2010/05/20 در 15:21
سلام
این جمله رو می پرستم
روزی که انسانیت افتخار باشد نه ابدیت
حامد گفت،
2010/05/23 در 13:30
ای کاش آرزوهای شما به نتیجه برسد اما باید گفت که زندگی همواره همراه با تلخکامی و مشکلات بوده و رخداد مدینه فاضله آروزیی محال است پس به نظر باید واقع گرا بود و دل به آرمانشهر نبست چون با بهره گیری از نظر پوپر می توان گفت طلب آرمانشهر -حتی آرمانشهر اخلاقی-می تواند جهنم بیافریند